این مطلب را برای نسیم جنوب نوشتم:

روز شنبه یازدهم آبان ماه به دلیل حضور در خارج از کشور نتوانستم خودم را به ملاقات با آقای خاتمی برسانم اما دوستان همفکر و همراه بوشهری ام در جلسه ای شرکت کردند که مایه اصلی تشکیل آن "دعوت از خاتمی" برای کاندیداتوری ریاست جمهوری بود.

هماهنگی برگزاری این جلسه با من بود و روز پنجشنبه عذر خواهی ام را به آقای خاتمی رسانده بودم، اگر چه قول دادم تمام تلاشم را برای رسیدن به این جلسه به کار بگیرم که نشد اما به هر روی این جلسه بسیار منظم و آبرومندانه برگزار شد و نظم و انضباطی که در آن رعایت شده بود، نشانگر فرهنگمندی همولایتی هایم بود که از این بابت خیلی خوشحالم.

در این جلسه بوشهری ها نشان دادند که مصالح میهنشان را خوب می دانند و اگر چه همواره در محرومیت روزگار گذرانده اند اما شان و شخصیت خود را فراتر از آن دانسته اند که میهنشان را فدای برخی نگرانی ها و دلخوری های خود از زمامدارانشان کنند.آنان امروز حضور خاتمی را برای اصلاح وضع موجود و بهبود اوضاع کشور لازم دیده اند و شجاعانه برای بیان نظر خود رنج این راه دراز را بر خود تحمیل کرده و در یک حرکت خردمندانه جمعی آنچه را می خواسته اند گفته اند.

من همین جا دست یکایک همولایتی های فرهنگمند و هوشیارم را می فشارم و برایشان آرزوی سرفرازی می کنم و برای همه اعضای ائتلاف اصلاح طلبان استان آرزوی پیروزی دارم.

و اما انتخابات آینده:

من خاتمی را تنها کاندیدای اصلاح طلبان در انتخابات آینده ریاست جمهوری می دانم و معتقدم اگر فضا برای فعالیت اصلاح طلبان آماده باشد او می آید و بار دیگر خود را برای اصلاح جمهوری اسلامی به خطر خواهد انداخت اما اگر شرایط کار آماده نباشد و جمهوری اسلامی نخواهد فضا را برای فعالیت اصلاح طلبان هموار کند، خاتمی نمی آید و در آن صورت تلاش برای نشاندن نامزد اصلاح طلب دیگر بر کرسی ریاست جمهوری، آب در هاون کوبیدن است!

اگر خاتمی کاندیدا نشود یعنی جمهوری اسلامی می خواهد با چهره ها و روش های امروزی به کار خود ادامه دهد و طبیعتا برای افراد اصلاح طلب دیگر هم فضای کار مهیا نمی شود.

من معتقدم اصلاح طلبان به جای شعار "تعیین نامزد واحد" شعار "فقط خاتمی" را اعلام کنند،چون نیامدن خاتمی نشان شکست هر اصلاح طلب دیگری است که پا به میدان می گذارد و فروریختن تمام توان اصلاح طلبان در خورجین کاندیدایی که پیشاپیش شکست خورده است خطای سنگینی است که هزینه اش بر تمامی ملت ایران تحمیل می شود و نومیدی دیگری بر انبان یاس مردم افزوده می گردد.

اگر خاتمی نیاید بهتر آن است که میدان، تمام و کمال به اصولگرایان سپرده شود تا آن ها با احساس مسئولیت بیشتر، مجبور شوند کرسی ریاست جمهوری را به یکی از عقلایشان بسپارند و با مسئولیتی افزون تر به فکر ترمیم خرابی هایی که بر کشور تحمیل کرده اند، باشند.