مشق

اول یکپارچگی بعد تعیین کاندیدا !

dadfarr — Wed, 11 Jun 2008 14:15:18 GMT

کاندیداتوری آقای خاتمی برای ریاست جمهوری آینده مهم تر است یا متحد شدن کسانی که در پی اصلاح وضع موجود هستند؟شاید در پاسخ من بگویند اگر خاتمی بیاید همه متحد می شوند .اما به گمان من این گونه نیست و احتمالا اختلافات بین افراد برجسته و گروه های اصلاح طلب سبب تنهایی خاتمی – اگر بیاید- و احیانا شکست او خواهد بود.

مهم ترین کاری که اصلاح طلبان باید انجام دهند رفع اختلافات بین خودشان است و این صلح و صفا را باید دیگرانی صورت دهند که در مناقشات سال های اخیر نقشی نداشته اند.باید پایگاهی بیرون از اردوگاه اصلاح طلبان با دعوت از سران و فعالین اصلاح طلب آن ها را به همراهی و یگانگی فرا بخواند.

به نظر من برای انجام این کار سه نفر توان و ظرفیت دارند و شاید هماهنگی بین آن ها از عمل انفرادی شان کاراتر باشد:یکم میر حسین موسوی دوم آیت ا... صانعی و سوم سید حسن خمینی.این ها توان گردآوردن اصلاح طلبان حول برنامه واحد و شخص واحد را دارند و می توانند یک جبهه واحد اصلاح طلبی را در مقابل جبهه دیگر که جبهه محافظه کاری است سامان دهند.

روزهای آینده در این باره بیشتر خواهم نوشت...

دیوان عالی کشور باید ناظر انتخابات شود

dadfarr — Tue, 22 Apr 2008 14:27:23 GMT

انتخابات در شهرستان دشتستان مهر باطل خورد و آقای جوانشیر کدخداپور منتخب مردم این شهرستان هم از نشستن بر کرسی مجلس بازماند.

من صرف نظر از تمایلات سیاسی و علاقه ای که به شخصیت آقای کدخداپور داشته ام در این جا می خواهم فقط از منظر حقوقی به این اقدام شورای نگهبان بپردازم.

مطابق اصل 99 قانون اساسی جمهوری اسلامی، شورای نگهبان "ناظر" انتخابات مجلس شورای اسلامی است و مطابق قانون عادی "انتخابات مجلس" این نظارت "عام،استصوابی و در تمامی مراحل انتخابات" جاری است.

بحث در جایگاه شورای نگهبان و صواب یا ناصواب بودن نظارت استصوابی را به محل دیگری وامی گذارم اما با تکیه بر همین مورد اخیر نکاتی را بر می شمارم.

- در بررسی "صلاحیت کاندیداها" و "صحت انتخابات"، شورای نگهبان، به حکمیت می نشیند و مشابه یک محکمه، حکم صادر می کند.آیا شورای نگهبان شرایط لازم یک محکمه را دارد؟پاسخ من به این پرسش منفی است.زیرا شکل رسیدگی در این شورا مبهم و تصمیم گیرندگان ناشناس و شورا، نهادی "غیر پاسخگو" است.

- در این بررسی ها همه کاندیداها در مظان اتهام اند مگر آن که بتوانند صلاحیت خود را در شورای نگهبان "احراز"کنند.صرف نظر از مخالفت این نگاه با "اصل برائت" آیا سلب همه ابزارها از یک متهم و قرار دادن او در برابر یک شورای تصمیم گیرنده غیر پاسخگو، عملی "عادلانه" است؟من این روش را عادلانه نمی دانم و معتقدم شورای نگهبان در این روش خود، نه تنها "جرم" مرتکب می شود بلکه به جهت مرجعیت این شورا در پاسداری و تحلیل و تفسیر قانون اساسی و شان "فقاهت" در جامعه مذهبی ایران،جرم دومی هم با عنوان "اشاعه جرم" و "تسری جرم" به دیگر نهادهای حکومتی مرتکب می شود.

- شورای نگهبان کاندیداهایی را از جهت "پای بندی به دین" یا به کشور و یا اشتهار به فساد و یا عناوین دیگر مجرم می شناسد و حکم به خروج از گردونه انتخابات می دهد.آیا رسیدگی به این جرائم در صلاحیت دادگاه ها نیست؟آیا اگر در استعلام از دادگستری معلوم شود کسی محکومیت موثر نداشته و رد صلاحیت شود، صدور این احکام نفی اشراف دستگاه قضا و غصب جایگاه این قوه نیست؟

- با هر رد صلاحیت یک فقره "هتک حرمت و حیثیت" واقع می شود.آیا "اعاده حیثیت برای افراد رد شده میسر است.آیا شورای نگهبان قادر به اعاده حیثیت از افرادی که ثابت شود قضاوت در باره آن ها غلط بوده است ، می باشد؟

- شورای نگهبان با کمک بازرسان خود بخش یا تمام آرا بعضی حوزه ها و یا صندوق ها را باطل می کند.آیا باید این رای شورای نگهبان مستند به دلائل و بینات روشن و ثابت شده ای باشد یا نه؟آیا اثبات ادعاهای ماموران باید مطابق با موازین دادرسی باشد یا نه؟آیا اهلیت شکات و شهود و وارد بودن یا نبودن شکایت باید مطابق آیین دادرسی باشد یا نه؟

من نگاه بدبینانه چیرگی سیاست بر قضاوت را فرو می گذارم و می گذرم و همچنان چشم به "شاهین قضا" می دوزم اما ناگفته نمی گذارم که از نگاه من شورای نگهبان به دلیل چندکاره بودن و عاری بودن از اهلیت قضایی،ظرفیت نظارت بر انتخابات را ندارد و این نظارت باید به دستگاه قضایی و مشخصا به دیوان عالی کشور سپرده شود تا از تضییع حقوق مردم – حد اقل از نظر شکلی- جلوگیری شود.

*اگر دیوان عالی کشور ناظر باشد:

- دست کم نظارت و قضاوت در انتخابات از پنهانی بیرون می افتد و حتی اگر سراسر ظلم هم باشد آشکارا صورت می گیرد.

- دیوان عالی کشور محل حضور قضات نخبه و برتر کشور است و پیروی محض از سیاست این نهاد را متلاشی می کند.بنا بر این قضات دیوان همواره بر حفظ شان قضا می کوشند و

- تشکیل پرونده،رسیدگی،انشاء رای و حق اعتراض به رای صادره، برابر موازین حقوقی صورت می گیرد.

- دامن فقاهت شیعه از این همه اتهام که امروز بر آن وارد است مبرا می شود.واقعیت امر این است که فقهای شورای نگهبان خواسته یا ناخواسته "عملکرد فقه شیعه" را به نمایش می گذارند. زمین انتخابات زمینی پر از زد و بندها و نادرستی هاست که بازیگر آن هر چند تلاش کند خود را سلامت نگه دارد باز از قید تهمت دیگران نخواهد رست.به زبان علما اینجا "موضع تهمت" است و هر که در آن گذرد متهم می شود.

*در انتخابات دشتستان به دلیل تخلفاتی که صورت گرفته شورای نگهبان حکم به ابطال داده است.این حکم در وهله اول فرد منتخب و کسانی را که به او رای داده اند، مجازات می کند زیرا نفرات بعد بازنده بازی بوده و نه تنها چیزی را از دست نداده اند بلکه این حکم برای آنان دستاوردی نو و دندانگیر با عنوان "انتخابات میاندوره ای" می آفریند که شاید بتوانند باخت خود را جبران کنند.

از شورای نگهبان می پرسم:

- آیا تخلفات انجام شده محرز بوده و شکات و شهود و متهمین هر کدام به تساوی توانسته اند از حق خود دفاع کنند؟

- آیا شبهه ای در مستندات وجود نداشته است؟به عبارتی: آیا دیگرانی نتوانسته اند با سوء استفاده از اعتماد شورای نگهبان مواردی را جعل کنند؟

- آیا عدم رسیدگی شفاف، این امکان را ایجاد نمی کند که هر کاندیدا پیش از برگزاری انتخابات برای حریفان خود پاپوش هایی بدوزد و در صورت باختن، آن ها را علیه برنده اقامه کند؟به عنوان مثال کاندیدایی می تواند با نفوذ دادن عوامل خود به ستاد رقیب آن ها را به تقلب وادارد و بعد اسناد تقلب را از همان متقلبین یا عوامل نفوذی خود بگیرد و به شورای نگهبان تحویل دهد و بعد در یک رسیدگی محرمانه بر اساس آن ها ابطال صورت گیرد؟

- آیا تخلفاتی که در دشتستان صورت گرفته منحصر به آن حوزه بوده یا در اکثر حوزه ها مانند یک بیماری مسری شیوع داشته؟اگر جواب آری است، چرا انتخابات باید تنها در این حوزه باطل شود تا شائبه سیاسی بودن برخورد بالا بگیرد؟

- ناسالم بودن انتخابات یک حوزه، طبیعتا گناهی نیست که تنها وبال گردن "برنده انتخابات" شود و بایست طیف وسیعی را در بر بگیرد.با ابلاغ این حکم، منتخب مردم دشتستان و همه کسانی که امید به نمایندگی او بسته بودند مجازات شدند. برای مجازات دیگران شورای نگهبان چه روالی دارد؟انتخابات یک حق عمومی است،اگر کسانی این حق را پامال کرده باشند باید در برابر محکمه بایستند و اگر بناست "حکم شود که مستان بگیرند" چرا تنها باید یکی تاوان همگان بپردازد؟و اگر بنا بر رهایی همگان است آیا روا نبود که از این یک مرد هم درمی گذشتید؟

- فرض کنیم منتخب دشتستان در محاکم دادگستری که مطابق قانون اساسی برای دادخواهی ملت باز است از شورای نگهبان شکایت کند و بتواند شورای نگهبان را محکوم کند.آیا انتخابات دشتستان تایید می شود؟ آیا امکان این پیگیری از نظر شورای نگهبان ممکن است؟

من امیدوارم مطابق اصل 177 قانون اساسی بازنگری این قانون یک بار دیگر صورت گیرد تا برخی گیرها و گره های قانونی از جمله اصل 99 قانون اساسی و مسئله نظارت بر انتخابات حل شود.نظارت بر انتخابات یک نهاد دائمی ، مجرب در امر قضاوت و دارای شانی زمینی و مادی می خواهد،شورای نگهبان برای نظارت بر انتخابات یک نهاد مقطعی،غیر مجرب در رسیدگی به امور قضایی و دارای شان معنوی است.

یاد سعدی و گلی به جمال شیرازی ها!

dadfarr — Sun, 20 Apr 2008 14:11:18 GMT

امروز اول اردیبهشت ماه "روز سعدی" است.باز هم خدا پدر شیرازی ها را بیامرزد که بازار همشهری هایشان "سعدی" و "حافظ" را همچنان گرم نگه می دارند.می خواستم امروز شیراز باشم اما نتوانستم.شیراز واقعا "معدن لب لعل است و کان حسن!"من احساسم این است که آدم در شیراز پیر نمی شود.سعدی و حافظ هم چون شیرازی بودند شعرهایی سرودند که سرشار از زندگی است و با مرگ میانه ای ندارد!

20 مهر روز خواجه حافظ است و یک اردیبهشت هم روز شیخ سعدی.این شیخ و خواجه شخصیت های عجیبی هستند.سعدی نیم دیندار و نیم دنیادار است و حافظ نیم دینداری است در ستیز با مذهب رایج!

هر دو آنچنان قدرتی داشته اند که خود را بر تاریخ تحمیل کرده اند.قدرتمداران و متظاهران و دروغگویان و نادرستان از نیش و طعنه و ستیزه این دو مرد آرام نداشته اند اما نتوانسته اند نام آنان را بزدایند و برای فرار از آشکاری شکستشان تلاش کرده اند اینان را هم مذهب خود بنمایانند و این هنر و قدرت این دو مرد به ویژه حافظ است!

خدا رحمت کند دکتر "علی محمد مژده"، سعدی شناس بی دروغ شیرازی! او سعدی را خوب می شناخت و می فهمید.روزی این شعر را سر کلاس "تاریخ ادبیات" خواند.پیرمرد که آن روزها نود و اندی سال داشت ذوق زده این شعر را خواند،به گونه ای که همه دانشجویان متوجه "حال" استاد شدند.بیت آخر را که خواند، گفت:"آقایون و خانما منو ببخشند.من با خوندن ئی شعر سعدی مست می شم.بعضی وقتا شب تا صب تو حیاط می چرخم و ئی شعرو می خونم".

من این جا آن غزل را به یاد استادم و آن "حال" پنهانش و برای یادی از سعدی می گذارم:

یک امشبی که در آغوش شاهد شکرم

گرم چو عود بر آتش نهند، غم نخورم

چو التماس برآمد، هلاک باکی نیست

کجاست تیر بلا؟ گو بیا که من سپرم

ببند یک نفس ای آسمان، دریچه صبح

بر آفتاب، که امشب، خوش است با قمرم

ندانم این شب قدراست یا ستاره روز

تویی برابر من، یا خیال در نظرم

خوشا هوای گلستان و خواب در بستان

اگر نبودی تشویش بلبل سحرم

بدین دو دیده که امشب تو را همی‌بینم

دریغ باشد فردا، که دیگری نگرم

روان تشنه، برآساید از وجود "فرات"

مرا فرات ز سر برگذشت و تشنه‌ترم

چو می‌ندیدمت، از شوق بی‌خبر بودم

کنون که با تو نشستم، ز ذوق بی‌خبرم

سخن بگوی که بیگانه پیش ما کس نیست

به غیر شمع و همین ساعتش زبان ببرم

میان ما بجز این پیرهن نخواهد بود

و گر حجاب شود تا به دامنش بدرم

مگوی: سعدی از این درد، جان نخواهد برد

بگو: کجا برم آن جان، که از غمت ببرم!

و این هم غزل "نوبت عاشقی" سعدی که مرا در آن "حال" با استادم یگانه می کند:

گفتم: آهن دلی کنم چندی

ندهم دل به هیچ دلبندی

وآن که را دیده در دهان تو رفت

هرگزش گوش نشنود پندی

خاصه، ما را که در ازل بوده‌ست

با تو آمیزشی و پیوندی

به دلت! کز دلت، به در نکنم

سخت تر ز این مخواه سوگندی

یک دم آخر حجاب یک سو نه

تا برآساید آرزومندی

همچنان پیر نیست مادر دهر

که بیاورد چون تو فرزندی

ریش فرهاد بهترک می‌بود

گر نه شیرین نمک پراکندی!

کاشکی خاک بودمی در راه

تا مگر سایه بر من افکندی

چه کند بنده‌ای که از دل و جان؟

نکند خدمت خداوندی

سعدیا دور نیکنامی رفت

نوبت عاشقیست یک چندی!

حکمرانی خوب...

dadfarr — Wed, 16 Apr 2008 11:39:32 GMT

"آزادی از عدالت زاده و با اندیشه سروده میشود، با دیوار، شعر و با زندان، فریاد می شود، با بیگانه، باطل و با استبداد، تکه ای نان می شود. آزادی اگر حق است، گرفتنی است و اگر هزینه دارد، پرداختنی است."

این آغاز نطق آخر اکبر اعلمی در مجلس هفتم است.دنباله را در این جا بخوانید:http://www.akbaralami.com/index.php?option=com_content&task=view&id=97&Itemid=1

توفیق رفیق نبود...

dadfarr — Wed, 12 Mar 2008 08:04:18 GMT

طبق برنامه ستاد انتخاباتی اصلاح طلبان من باید امروز و امشب بوشهر باشم و به نفع کاندیداهای این ستاد، آقایان کرمی در حوزه کنگان و آقای قائدزاده در حوزه بوشهر سخنرانی و پرسش و پاسخ داشته باشم که متاسفانه نتوانستم عازم بوشهر شوم.البته با حضور آقای حاجی و خانم "محتشمی پور" از ستاد "یاران خاتمی"در منطقه، هرگز جای خالی من به چشم نخواهد آمد.

از همه دوستان برنامه ریز انتخابات پوزش می خواهم و آرزو می کنم نامزدهای اصلاح طلبان به مجلس راه یابند.

من جمعه بوشهرم و در یکی از حوزه های انتخابیه رای خود را به نفع کاندیدای اصلاح طلبان به صندوق خواهم انداخت.

کاندیداهای ائتلاف اصلاح طلبان بوشهر

dadfarr — Sun, 09 Mar 2008 07:39:49 GMT

مسعود شکوهی رییس ستاد ائتلاف اصلاح طلبان استان بوشهر در گفت و گو با خبرنگاران، اسامی نامزدهای مورد حمایت ستاد ائتلاف اصلاح طلبان استان بوشهر را اعلام کرد. شکوهی در ابتدای این گفت و گو با بیان این که رد صلاحیت های غیر اصولی و گسترده نامزدهای ائتلاف اصلاح طلبان از سوی هیات های اجرایی و نظارت، این ستاد را با بحران جدی در زمینه تصمیم گیری فرو برد، افزود، با این وجود اعضای ستاد با رایزنی های پی در پی و پس از ساعت ها مذاکره و گفت و گو به این نتیجه رسیدند که علی رغم ناعادلانه بودن فضای انتخاباتی و از دست رفتن بسیاری از فرصت های تبلیغاتی برای نامزدهای اصلاح طلب حتی تا آخرین روزهای باقی مانده به تبلیغات انتخاباتی صرفا با در نظر گرفتن پاره ای مصالح و مسایل سیاسی کشور و نیز وضعیت توسعه ی استان در انتخابات مجلس مشارکت جدی داشته باشند. به همین دلیل با نامزدهای منسوب به اصلاح طلبان که توانسته اند از صافی هیات های اجرایی و نظارت بگذرند، وارد مذاکره شد و پس از جمع بندی آرا و نظرات نامزدها و استماع دیدگاههای آنان از اعضای ستاد ائتلاف خواست تا رای خود را به صورت کتبی به مرکزیت ستاد اعلام کنند. رییس ستاد ائتلاف اصلاح طلبان استان بوشهر در ادامه نامزدهای مورد حمایت این ستاد را که از سوی اعضا مورد تایید قرار گرفته اند، در حوزه های چهارگانه به شرح زیر اعلام نمود:
1- حسن قائدزاده در حوزه بوشهر، گناوه ، دیلم
2 - جوانشیر کدخدا پور در حوزه دشتستان
3 - سید مهدی پورفاطمی در حوزه دشتی و تنگستان
4- علی کرمی در حوزه دیر، کنگان و جم
شکوهی در پایان با بیان این که تنها راه برون رفت کشور از وضعیت فعلی حاکمیت مجدد تفکر اصلاح طلبی است، از مردم استان خواست تا با در نظر گرفتن مصالح ملی و استانی و بیرون بردن کشور از فضایی که بر اثر برخی سوء تدبیرهای کارگزاران کنونی ایجاد شده است، ضمن حضور فعالانه و معترضانه در انتخابات مجلس هشتم به نامزدهای اصلاح طلب رای دهند و نگذارند تا کسانی که با استفاده از انواع ابزارهای حذفی، قصد تحمیل یک تفکر خاص را بر مردم دارند، به اهداف خود برسند.

حزب اعتماد ملی 160 کاندیدا دارد

dadfarr — Sun, 24 Feb 2008 13:27:25 GMT

" رسول منتجب‌نيا، قائم مقام حزب اعتماد ملي در گفتگو با خبرنگار سياسي خبرگزاري فارس در خصوص ميزان كانديداهاي اين حزب براي انتخابات مجلس هشتم گفت:حزب اعتماد ملي در 160 حوزه انتخابيه كانديدا معرفي خواهد كرد ولي احتمال دارد در روزهاي آينده و با رايزنيهايي كه قرار است صورت بگيرد اين تعداد افزايش يابد."

خبر خوشحال کننده ای بود.از این که حزب اعتماد ملی می تواند در بیش از ۱۶۰ حوزه رقابت کند احساس خوبی دارم.اگر غیر از این بود واقعا برای این حزب و قائم مقامش باید غمناک می شدم.این دو شخص شریف در خلال یک سال گذشته برای گرفتن این "تاییدات" زحمت زیادی متقبل شده بودند.رفتاری که اینان با دوستان سابقشان کردند تا دوستان لاحق پیدا کنند از عهده هر کسی برنمیآمد.برای گرفتن این تاییدات آقای کروبی مجبور شد علیه مجلسی که خود چهار سال رئیسش بود و دوست همانندش آقای محتشمی هم چهار سال ریاست بزرگترین فراکسیون اش را داشت موضع سخت بگیرد و گاهی آن مجلس را به افتضاحی مانند کند.

احتمالا تنها عَلَمی که در این دوره از باقی مانده اصلاح طلبان برپا می شود علم آقای کروبی و منتجب نیا و... می باشد که با حذف تندروها و افراطی ها معلوم می شود چند نفر زیر این علم سینه خواهند زد!

من معتقدم برای ترویج فرهنگ تحزب باید به حزب اعتماد ملی کمک کرد و کمک به این حزب هم این است که کاندیداهای آن ها فقط زیر پرچم حزب خودشان به رقابت انتخاباتی بپردازند،همانگونه که آقای کروبی بارها بر این استغنای خود از دیگران تاکید کرده اند.ائتلاف همانگونه که من بارها نوشته ام باعث و بانی هدر رفتن نیروها و فرصت هاست و مخدر است.

حمایت تابلودار از کاندیداهای حزب اعتماد ملی ضربه دیگری به فرهنگ تحزب در ایران است.بگذاریم برای یک بار هم که شده برابر برنامه های آقای کروبی ،یک حزب و نه یک ائتلاف وارد انتخابات شود و نتیجه بگیرد.

آغاز دوره ای دیگر!

dadfarr — Wed, 13 Feb 2008 06:31:18 GMT

*آیا به هر شکل و به هر بهایی باید در انتخابات شرکت کرد؟پاسخ منفی به این پرسش علاوه بر وابستگی به شرایط خاص زمانی و مکانی،برای یک شهروند عادی آسان و برای یک حزب سیاسی بسیار مشکل است.

فرد می تواند حسب علاقه خود در هر انتخابی شرکت یا از شرکت در هر انتخابی سر باز زند و خود را برای انجام یا ترک عمل انتخاب، قانع کند اما یک حزب یا جریان سیاسی که موجودیت خود را در آفرینش نقش مثبت در انتخابات می داند نمی تواند از انتخابات بگریزد زیرا ممکن برای جای خالی خود در نهاد منتخب یا جای خالی خود در صحنه انتخابات بهایی را بپردازد که از توانش خارج باشد و یا مدت مدیدی تاوان این عدم حضور را بپردازد.

در انتخابات پیش روی مجلس شورای اسلامی گروه های سیاسی اصلاح طلب از سویی به دلیل حذف کاندیداهایشان از گردونه انتخابات دلیلی برای حضور نمی بینند و از سوی دیگر موجودیت خود را در خطر می بینند و نمی توانند خود را قانع کنند که مشابه یک شهروند عادی تصمیم بگیرند و عطای انتخابات را به لقای آن ببخشند.

ما را رهاندند...

dadfarr — Tue, 05 Feb 2008 13:27:18 GMT

برخی دوستان از سرانجام کاندیداتوری من می پرسند و اگر چه به صورت خصوصی پاسخ داده ام اما این جا برای آگاهی دوستان می نویسم.من برای حوزه انتخابیه بوشهر،گناوه و دیلم کاندیدا شده بودم که توسط هیئت اجرایی به استناد بند 1 ماده 28 یعنی عدم التزام به اسلام و جمهوری اسلامی و بند 4 ماده 30 یعنی داشتن محکومیت در جرائم اقدام علیه جمهوری اسلامی رد صلاحیت شدم.اعتراضیه ای نوشتم که مقبول نیفتاد و دوباره توسط هیئت نظارت رد شدم.از اعتراض به شورای نگهبان هم صرف نظر کردم.

از هیئت های نظارت و اجرایی که بار و زحمت انتخابات و نمایندگی را از دوش من برداشتند سپاسگزارم.امیدوارم تعیین صلاحیت مرا به افرادی صالح تر از من سپرده باشند و این هیئت ها نیز بتوانند مجلسی بهتر از مجالس گذشته تشکیل دهند. والسلام

بدرود احمد آقا بدرود!

dadfarr — Mon, 04 Feb 2008 11:55:43 GMT

چه بنویسم؟

تنها آهی و افسوسی سهم من است!

در کنار آتشی که از تو و از کاروان تو در جانم می ماند می نشینم و به یادت قلم برمی دارم و می نویسم.می نویسم همان خاطراتی که تو بر آن تاکید داشتی که نوشته شود تا برای آیندگان بماند.

یادم نمی رود:"دادفر تو الان قدر این مذاکرات کمیسیون اصل نود رو نمی دونی.باید اینا رو نوشت و تو چن جا نگه داشت.اینا تاریخ سرزمینته پسر!"

رفتی! اما احمد آقا این سرزمین نفرین شده ما همیشه باید براش درس عبرت نوشت بدون این که این درس ها به کارش بیاد!